Verslag Ethiopiëreis 2026
Met een groep van 20 personen zijn wij van 26 februari tot 6 maart op reis geweest naar Ethiopië. De start was op het nieuwe adres van Henny en Evert van Veldhuizen aan de Blankespoorsedijk 17 in Lunteren. Daar stonden al heel wat koffers en plunjezakken klaar met spullen voor het ziekenhuis, maar er moest ook nog heel wat in de koffers van de deelnemers mee. Zo gingen we bepakt en bezakt op reis. Het kostte energie om de bagage uit de bus op karretjes naar het treinstation op Schiphol te brengen en vervolgens met de hand de roltrap af en daarna in snel tempo in de trein te laden. Bij de overstap in Antwerpen nog een keer eruit en er weer in. Vervolgens op het vliegveld nog een keer. Dat was gelijk goed voor de onderlinge kennismaking.
Met de nachtvlucht naar Addis en daar werden we opgewacht door gids Haile met de bus. Het programma van vrijdag 27 februari was inmiddels gewijzigd. Eerst gingen we ontbijten in Bishoftu en daarna naar Gerdine en Pim Marijs en hun werk voor Addis Alem. Met groot vertrouwen op hun hemelse Vader doen ze daar fantastisch werk, zoals de dagopvang voor kinderen met een beperking, de opvang van tienermoeders en de werkvoorziening in het atelier en de houtbewerking. Het is vaak niet eenvoudig, maar zij vertrouwen dat God hun kracht geeft en de weg wijst. De winkel deed gelukkig goede zaken.
Vervolgens reden we naar de Rehobothschool, waar we ontvangen werden met vrolijk gezang van een deel van de kinderen. Die kinderen waren speciaal wat langer gebleven om dit voor ons te doen. Daarna de school bekeken en verstoorden we de orde helemaal door meegebrachte ballen op te pompen en met de kinderen te gaan voetballen. Mooi om te zien dat kinderen op deze wijze onderwijs krijgen om daarmee een toekomst te kunnen opbouwen.
Dan naar de kliniek om de daarvoor bestemde spullen af te leveren en een begin te maken met het sorteren. We werden hartelijk ontvangen door Berdien en zijn naar de plaats gelopen waar het nieuwe ziekenhuis moet komen. Het terrein is nu omheind en heeft wachttorens met bewaking. Ook werd gestart met het maken van een houten stelling, waar de was gesorteerd kon worden voor en na het drogen.
Berdien had ervoor gezorgd dat er pizza’s waren voor het avondeten. Daarna gingen we naar het hotel.
Op zaterdag zijn we naar de kliniek gegaan om verder te gaan met sorteren en de timmerklussen. De laatste kilometers legden we hobbelend af op een kar achter een paard.
Er moesten ook nog 2 banken gemaakt worden in het verblijf buiten.
Tussendoor hebben we de Maranatha Farm nog bekeken waar de kliniek in containers is gestart. Tussen de middag hebben we koffiegedronken bij Kebinesh, de schoonmaakster van de kliniek. Zij gaf een indrukkwekkende getuigenis van haar rotsvaste geloof in haar God en was dankbaar wat Gerdien ook voor haar had gedaan.
Daarna hebben bij de kliniek injera en allerlei sauzen en bijgerechten gegeten.
Vervolgens zijn we naar Hidi gegaan, waar een deel een wandeling ging maken rond het dorp en een ander deel het dorp bekeek. Boeiend om zo van dichtbij te zien wat een totaal andere gemeenschappen dit zijn t.o.v. dorpen in Nederland.
Als laatste bezochten we met Berdien het staatsziekenhuis en begrepen dat een nieuw Denbi ziekenhuis inderdaad heel hard nodig is.
Op zondag 1 maart zijn we naar de Internationale Evangelical Church geweest. Natuurlijk een heel andere dienst dan we gewend waren, maar toch heel wat gehoord vanuit de uitzending van de 70 uit Lukas 10 en wat dat betekent voor ons nu.
We ontmoetten daar Pim en Gerdine weer, die de zang (bege)leidden en nog meer Nederlanders die aan het klussen waren op o.a. de internationale school en het kinderdagverblijf New Creation. Na de dienst gingen we koffiedrinken bij Berdien en Aberash, maar Aberash had ervoor gezorgd dat er een hele maaltijd bij kwam.
Maandag 2 maart ging een dele van de groep op bezoek bij het koeienbedrijf van Gerard Reijnders. Mooi en professioneel bedrijf. Het andere deel ging naar de dagopvang New Creation waar onder leiding van reisgenoot Gea Kok mooi beschilderingen op muren waren aangebracht.
Voor de laatste keer naar de kliniek om de laatste zonneschermen die uit Nederland meegenomen waren op te hangen en afscheid te nemen.
Met de bus naar het vliegveld voor de vlucht naar Arba Minch in het zuiden.
Vanuit het hotel liepen we naar de stad waar we samen met Geertje en Jan Dirk Dingemanse in een visrestaurant gingen eten. Het restaurant alleen voor onze groep; de helft buiten en de helft binnen. Heerlijke vis.
Op dinsdag bezochten we eerst een zijde- en katoenweverij. Lokale werknemers en kleurstoffen van natuurproducten. In de winkel daar vlak bij hebben we eindproducten gekocht.
Daarna gingen we voor straatkinderen, die betrokken zijn bij een sociaal project van Geertje, gaan koken. Nou ja de ingrediënten kopen en klaarmaken die gekookt moesten worden. Dat was een hele belevenis op de markt; zoveel blanken die inkopen kwamen doen. Zelfs een schaap werd er gekocht om ter plaatse te worden klaargemaakt.
Wat een feestmaaltijd voor deze kinderen.
Nadat we eerst nog wat gedronken hadden en afscheid hadden genomen van Geertje en jan Dirk zijn we naar Dorze gegaan. De weg was nogal steil voor de bus met passagiers, dus een stukje lopen. We werden gastvrij ontvangen, kregen traditionele kledij en dronken de lokale jenever. Bijzonder dat zo’n dorp voorziet in alle eigen behoeften door o.a. grondstoffen te maken voor de weverij en eigen landbouwproducten.
Op woensdag rijden we de eerste etappe terug naar Addis. Onderweg bekijken we een bananenplantage, lunchen in Sodo en stoppen op een hoogvlakte voor het uitzicht. Dit keer verblijven we in traditionele lodges. Eerst bezoeken we een dorpje ernaast en worden ontvangen met een koffieceremonie. Bij terugkeer worden er een paar hyena’s met vlees gelokt. Snel eten en wegwezen.
De volgende dag starten we met een vroege wandeling door het bos rond het dorp o.l.v. een gids uit het dorp. Wat een rust in deze prachtige natuur.
Op donderdag 5 maart vertrekken we naar Hawassa. Eerst nog inkopen doen van lokale producten in Yergalem. Daarna stoppen we nog een keer bij een dorpje waar van die hutjes staan die vroeger op de plaatjes stonden bij zendingsverhalen. Veel bekijks.
In Hawassa gaan we eerst op het meer varen om nijlpaarden te bekijken. Daarna bezoeken we de bouw van een kippenfarm (in de stad) voor de werkgelegenheid van mensen met lepra.
Vrijdag 6 maart de laatste etappe naar het vliegveld. Onderweg stoppen we bij een rivier die druk wordt gebruikt als wasplaats, zwemplaats en drinkplaats voor het vee. In Bishoftu gaan we nog naar de Internationale school waar Jolinde van Braak werkzaam is. Daar ontmoeten we ook de groep uit Hardinxveld die er geklust heeft. Zij vertrekken ook vannacht.
Souvenirs kopen in een warenhuis en een laatste diner in Ethiopië. Inmiddels was bekend dat de vlucht naar Brussel gecombineerd zou worden met de vlucht naar Geneva. Bij het inchecken kregen 6 reizigers van de groep een stand-by ticket en was het nog maar de vraag of er genoeg lege plaatsen zouden zijn om mee te kunnen. Na stressvol een tijdje geacht te hebben bleken er gelukkig nog net genoeg plaatsen.
Via Geneva naar Brussel en met de bus naar Lunteren.
We waren de reis begonnen met Gods zegen te vragen vanuit Psalm 121 en we eindigden met de dank uit Psalm 116.
Een bijzondere reis, veel gezien en indrukwekkende mensen ontmoet. Gezien hoe de bezochte projecten en vooral de mensen die ze uitvoeren, echt het verschil maken. Zij zijn onze gaven en gebed meer dan waard. Soli Deo Gloria.
Dank Henny en Evert voor de organisatie.